WAAR BLIJFT DE OFFICIËLE VERKLARING?

Als donderslag bij heldere hemel kwam enkele dagen geleden het bericht, dat de ambassadeur van Suriname in Beiing, China, met onmiddellijke ingang ontslag had aangevraagd. Herrenberg had zijn ontslagbrief vanuit Miami gefaxt naar Paramaribo, waar hij een dag eerder nog vertoefde, nadat hij de staatshoofdenvergadering van de CARICOM had bijgewoond. Welke reden aan het ontslag van de diplomaat ten grondslag ligt, is ook niet duidelijk geworden. Verwacht werd, dat de regering met een officiële verklaring zou uitkomen, vooral daar Herrenberg Suriname vertegenwoordigde in een land, waarmee vrij intensieve relaties worden onderhouden. De officiële verklaring is tot op dit moment uitgebleven, terwijl vanaf de zaak bekend werd, het begon te gonzen van de geruchten. Correcte beoefening van de journalistiek vereist, dat de officiële verklaring van de regering Wijdenbosch wordt afgewacht. In geen geval mag op geruchten worden afgegaan. De officiële verklaring zal dus netjes worden afgewacht. In afwachting op de officiële verklaring van de regering moet de gemeenschap het stellen met de geruchten, waarvan enkele hieronder:

Gerucht nr.I

De ambassadeur van China in Paramaribo en minister Errol Snijders van buitenlandse zaken zaten kortgeleden te babbelen, toen de diplomaat hem ervan op de hoogte stelde, dat China het bedrag, dat van Surinamers, die China willen bezoeken wordt gevraagd, drastisch zal worden aangepast, en wel op basis van reciprociteit. "Je begrijpt, dat wij niet het luttele bedrag zullen blijven vragen voor visa, als Suriname maar liefst USD. 800 eist van Chinezen om in aanmerking te komen voor een visum om naar Paramaribo te kunnen afreizen", zei de Chinese ambassadeur tegen Snijders. "Hoe bedoel je USD. 800?", reageerde de minister van Buitenlandse zaken verbaasd. De ambassadeur vertelde toen, dat alle Chinezen, die momenteel in Suriname vertoeven in verband met de bouw van volkswoningen, dat bedrag hebben neergeteld op de Surinaamse ambassade in Beiing. Buitenlandse zaken in Paramaribo heeft nooit een dollar gezien, terwijl Herrenberg zich op een niet mis te verstane wijze verrijkte.

President Jules Wijdenbosch heeft ruim negen maanden geleden een constitutionele crisis veroorzaakt door een conflict met de rechterlijke macht uit te lokken. Het staatshoofd ging er namelijk toe over een president voor het Hof van Justitie en een procureur-generaal te benoe-men, zonder het grondwettelijk voorgeschreven advies van het Hof van Justitie af te wachten. De president benoemde Fred Veldema en Heloise Rozenblad tot respectievelijk president van het Hof van Justitie en procureur-generaal. De leden van het Hof van Justitie weigerden prompt om de benoemingen te erkennen en de benoemde personen te accepteren in de eerder genoemde functies.In januari van dit jaar heeft president Wijdenbosch een nieuwe dimensie toegevoegd aan het probleem door acht nieuwe rechters te benoemen. Dit is intussen twee maanden geleden geschied en nog steeds ziet het er niet naar uit, dat deze mensen zullen worden geïnstalleerd. Ondertussen raakt Fred Veldema, die zich de president van het Hof van Justitie waant, steeds meer in opspraak. Hij belemmert namelijk reeds geruime tijd de voortgang van de behandeling van zaken in hoger beroep. In oktober van het vorig jaar was Veldema reeds heel negatief in de publiciteit gekomen. Samen met agenten van de Centrale Inlichtingen Dienst en gedetineerden, forceerde hij het slot van de werkkamer van de waarnemend president van het Hof van Justitie, mr. John von Niesewand, en liet nieuwe sloten plaatsen. Thans moeten wij meemaken, dat naast de benoemde president van het Hof van Justitie, mr. Fred Veldema, ook de benoemde procureur-generaal, mr. Heloise Rozenblad en de Korpschef, hoofd commissaris Carlo Hunsel ook in opspraak zijn geraakt. Suriname heeft werkelijk een absoluut dieptepunt bereikt. En wie wil dan nog be-weren, dat Suriname een gewone rechtsstaat met behoorlijk bestuur is?

President Jules Wijdenbosch heeft dinsdagavond in De Nationale Assemblée vriend en vijand verrast door te verklaren, dat hij en zijn regering zich distantiëren van een memorandum geschreven en ondertekend door hoofd-commissaris Carlo Hunsel, chef van het Korps Politie Suriname, mr. Ramon de Freitas, juridisch adviseur van de president van de Republiek Suriname en Carlo Spier, ambassadeur van Suriname bij de Europese Unie. Dit memorandum is bedoeld om de adviseur van staat, Desi Bouterse, vrij te pleiten van de smokkel in cocaine, waarvan hij door de Nederlandse Justitie wordt beschuldigd. Het heeft in politiek Suriname voor enorme consternatie gezorgd, vanaf het moment, waarop het werd onthuld door het assembléelid Winston Jessurun van het Demo-cratisch Alternatief'91. Maar, wie A zegt, moet ook B zeggen. President Wijdenbosch heeft A gezegd door te ontkennen, dat hij daarvan voorkennis droeg en nu door zich ervan te distantiëren. Nu moet hij B zeggen door te handelen tegen al diegenen, hoge ambtenaren of niet, die in deze kwestie hun boekje te buiten zijn gegaan en het staatshoofd hebben gecompromitteerd. Wat zagen wij gebeuren? De volgende dag kwam de president terug in het parlement en vroeg ruimte voor onbepaalde tijd om de herkomst van het memorandum te onderzoeken. Intussen blijft iedereen gewoon op zijn plaats en bezig met de normale dagelijkse uitoefening van de respectieve functies. De president komt voor de zoveelste keer zeer ongeloofwaardig over. Voor hem geldt dus erop of eronder. Hij treedt binnen de kortste keren handelend op en treft de nodige maatregelen tegen betrokken, en of hij laat zijn hoofd hangen en trekt geen enkele consequentie. Voor een goede verstaander zal het niet moeilijk zijn te be-grijpen, waar de waarheid ligt. De president zal dan het onderspit hebben ge-dolven. De vraag: Welke waarheid had hij dan aan De Nationale Assemblee verteld, toen hij zich stotterend en hakkelend distantieerde.

De leiding van de PPP van Atta Mungra heeft op eigen houtje besloten om quorum te verlenen voor de behandeling van het Meerjaren Ontwik-kelingsprogramma (MOP). En inderdaad was het enige assembléelid van de PPP, Ammernath Baboeram Panday, één van de ondertekenaars van de presentielijst om de 26 verlangde handtekeningen aan voorzitter Marijke Djwalapersad op te dienen. Ook het assembléelid Fred Derby (NF/SPA) had gewe-zen op het grote belang van het krijgen van antwoord van president Wijdenbosch in verband met zijn onderzoeksbevindingen over de Hunsel-memo. Alom was men zich ervan bewust, dat het belangrijk was om quorum te verlenen, zodat de vergadering kon doorgaan. Maar anders dan Derby en de leiding van de PPP hadden verwacht, ble-ken president Wijdenbosch en zijn regeringscoalitie niet van mening te zijn, dat de zaken serieus behandeld moesten worden. Niet de MOP-problematiek en ook niet de kwestie rond de Hunsel-memo. In feite krabbelde president Wijdenbosch gewoon terug van het standpunt, dat hij de dag tevoren over de Hunsel-memo had ingeno-men. En wat betreft de beantwoording van de vele vragen over het MOP, die door assembléeleden waren gesteld, maakte de president zich allerminst druk. Eigenlijk is het staatshoofd inhoudelijk op geen enkele vraag over het MOP inge-gaan. Toen hij uitgepraat was over het vorige MOP van de regering Venetiaan/ Ajodhia en over de relatie tussen Suriname en Nederland, verklaarde de president doodleuk, dat hij daarmee naar tevredenheid de vragen van het parlement had beantwoord. Tot ver-bazing van een ieder werd hij ondersteund door voorzitter Marijke Djwalapersad, die direct, nadat de president zijn betoog had beëindigd verklaarde, dat de eerste ronde van de behandeling van het Meerjaren Ontwikkelingsprogramma was afgesloten voor het parlement. De vraag die rijst: Is het nog zinvol op deze manier te vergaderen in De Nationale Assemblée van Suriname. Een waar dilemma voor de aspirant-quorumverleners. Want niet vergaderen is niet goed, maar wel vergaderen is nog slechter.